XIV Asalto ó castelo de Vimianzo

En Vimianzo, o primeiro sábado de xullo volve a voz dos irmandiños que intentan vencer ó señor do castelo , como fixeron por vez primeira aló no 1467.

Ven e descubre ós nobres, campesiños, soldados e meigas, únete a eles para asaltar o castelo, alumea o camiño cos fachos, loita na batalla da fortaleza e vence o monstro que a defende.

Ven, móllate, berra, ri, corre, camiña, baila, pasarás una noite máxica no ASALTO Ó CASTELO de Vimianzo.

Tampouco te perdas o II Concurso gastronómico de pinchos irmandiños. Nos bares da vila soneirana poderáse desfrutar destes pinchos nos que non poderá haber ningún ingrediente de despois da Idade Media, pinchos medievais.

Haberá zona de acampada, loita do asalto, concertos folk, rock, etc. Ah do castelo!

Ei Carballeira!

Nun segundo número, e seguindo co tema dos festivais, non estaría mal falar da festa da Carballeira. Celébrase cada verán no concello coruñés de Zas http://festadacarballeira.com/galego/index.html

Festas coma esta só se poden facer aquí. O ambiente, xente, lugar, o enxebre...O ano pasado foi a miña primeira Carballeira. Este ano, se podo, volvo.

Iso, se teñen a oportunidade de ir, non deixen de facelo.

Alarma social

Os medios de comunicación non fan máis que falar da crisis, medo xeralizado, caída das vendas...
Eu non entendo nada de economía, pero algo de sentido común aínda me queda. Non hai día que non se fale da crise. E que se pretende con isto? Tranquilizar á xente? A obrigación dun xornalista é informar, dar a coñecer o que pasa no mundo. Pero ata que punto se permite crear alarma social?
É certo que estamos nunha situación moi difícil, pero creando este medo non se vai solucionar nada. Xa sabemos que a situación é crítica. Non fai falta estar a todas horas co mesmo.
O único que se consegue é que a xente deixe de mercar, deixe de consumir para aforrar. A xente que en principio non se ve afectada polo paro, deixa de gastar por se acaso, por medo. E se non hai quen compre, non hai quen venda.
Meu pai é obreiro e leva dende os 18 anos en Suiza. E nunca viu unha situación como esta. A xente xa non constrúe nada. Todo son reformas, e reformas pequenas. A xente non ten cartos, ou ten medo a gastalos. Meu pai ten que alongar os traballos que van quedando ó máximo. E incluso hai algún día que non hai ningunha obra e ten que quedar na casa. O mes de marzo tivo que esperar moitísimo ata que lle pagaran. Este mes que pasou aínda non lle pagaron.
Xa sei que todo é moito máis complexo. Que xa dixen que eu de economía non entendo. Xa sei que a xente estaba sustentada nos créditos, e o da burbulla inmobiliaria, etc... Pero aínda así, os medios non terán algo de culpa?


Na imaxe, o Audi Q7. Un automobil grazas o cal 1500 persoas se salvaron do paro na fábrica de Seat en Martorell, Barcelona. Pero eu digo, quen o comprará? Os mesmos que fixeron a crise?

ABAIXO O PROTAGONISMO

Sí, a ira non é un sentimento moi agradable, pero que lle imos facer, un pecadiño máis, dos menores supoño.
Pero non estou airada de xeito gratuíto, a ira vén de moitas cousas, moitos detalles, porque ante todo, odio o afán de protagonismo. É algo malo, en maiúsculas. A competitividade, mesmo a ambición non son tan malas, porque o protagonismo vén unido ó egocentrismo e pérdeste a ti mesmo cando intentas pisar ós demais por riba de todo.
Destacar, ser chulo, non está mal, sempre e cando non queiras levar ti todo o mérito das cousas, todo o mérito sen importar os que pensen os demais.
PROTAGONISMO, ese gran amigo e inimigo dos xornalistas....

Festival do Castro, PANTÓN

Tarde de acrobacias

Xantar

FesTiVal dO CaStRo

Concerto de 2008, Lamatumbá

Mulleres e homiños...

Un inciso, comentáronme onte que as mulleres se visten para elas e se desvisten para os homes. Q vedes de certo nisto?? Vos que sodes mulleres coma min, que opinades disto?? E vos, homiños deste mundo credes que é así a cousa??